Deizm Eleştirisi

     Deizm bir yaratanın varlığını kabul eden fakat insanoğluna ve yaşamsal sürece hiçbir etkisinin olmadığını iddia eden inanç şeklidir.

     Geçmişi Herakleitos'a kadar dayanır. Bu açıdan aslında önceleri evrenden ayrı bir yaratıcının kabul edildiği gibi, daha sonraları evreninde yaratıcının kendisi olduğu inancı görülür. Fakat evrenin hem ezeli hem de ebedi olmadığı anlaşıldıktan sonra deizmde daha geçerli olan görüş, evrenden ayrı bir yaratıcının var olduğudur. Fakat deist mantığın yaratıcısı adeta yarattığı insanları unutmuş ve onlara herhangi bir etkide bulunmamıştır.

     Deizmin bu mantığının yanlışlığını ise insandaki dine (doğal olarak Allah'a) muhtaç olma durumu ile görebiliriz. İnanan insanlar için Allah insanı dine uygun olarak yaratmıştır. Allah Rum suresi 30. ayette;

Sen yüzünü, Allâh’ı birleyici olarak doğruca dine çevir: Allâh’ın yaratma yasasına (uygun olan dine dön) ki, insanları ona göre yaratmıştır. Allâh’ın yaratması değiştirilemez. İşte doğru din odur. Fakat insanların çoğu bilmezler.

     der. Ayette de açıkça görülüyorki Allah insanları yaratırken gönderdiği dinede uygun şekilde yaratmıştır. İnsan yaratılışı itibariyle temelde bir yaratıcının varlığına zihinsel olarakda muhtaç şekilde yaratılmıştır. 

    Ateistlerde aynı görüşü savunurlar. Onlar Allah'ın yaratışı düşüncesinden farklı olarak yine insanların yapısında bir yaratıcı arayışı, bir üstün güç arayışı bulunduğunu iddia ederler. Dinlerinde insanların bu tesadüfi eksikliklerinden dolayı oluştuğunu, yaratıcı fikrinin böyle ortaya çıktığını söylerler. 

     Her iki durumda da çıkarabileceğimiz sonuç; insanların doğuştan gelen bir özellik ile yaratıcı fikrine ve din kurumuna uygun olduğudur. Burada ateizmin argümanlarını bir kenara bırakır ve tekrar deizme dönersek;

(1) Deizm evreni ve doğal olarak insanı bir yaratıcının yarattığını kabul eder.

(2) İnsanların her inanış sonucunda din fikrine uygun yaratıldığı açıktır.

(3) Deizme göre yaratan insanı din fikrine uygun yaratmış fakat adeta insanı unutarak insanoğluna bir din göndermemiştir. 

     Buradaki temel nokta 3. madde. Bir gücün insanoğlunu dine uygun yaratması fakat daha sonra insanoğlunu uygun yarattığı fikri onlara kendi kusursuz düzeniyle göndermemesi ilahi bir gücün yaşayabileceği bir çelişki midir ?

Ateist Argümanlara Yanıtlar 2

     Ateist argümanların çok önemli bir bölümünüde Kur’an’ın savaş ile ilgili ayetleri oluşturur. Kur’an’ın savaşmayı, öldürmeyi, kan dökmeyi gerekli kıldığını tam olarak bu şekliyle söylerler. Ateistlerin yıllarca Kur’an’ın savaş hususunda caniliği iddiası, inançlı insanlarca da karşıt fikirlerle tartışılmıştır.  Bu nedenle aslında çok bilinen bir konu. O yüzden uzun uzadıya yanıtlar yazmaktansa  bazı önemli noktalarda durmak ve kaynaklara yöneltmek daha faydalı olacaktır.

    İlk olarak bizler ateistlerin bu argümanına karşı Kur’an’ın bir bütün içerisinde okunması gerektiğini söyleriz. Bunu bütünün bir anlamı oluşturduğunu bildiğimiz için öneririz. Fakat bu durumda şu söylemle karşılaşılabilir.

Kuran’da dinlere karşı hoşgörü olduğunu iddia edip ardından şu ayeti ekliyorlar: “Dinde ikrah (zorlama) yoktur. Doğruluk sapıklıktan cidden ayrıldı…..” (Bakara, 256)
Bu ayet var diye yukardakiler buhar olup uçtu mu bu çelişkili değil mi şimdi? Elbette çelişkili bırakalım bilmem kaç tanesini sadece Enfal 39’a bakmak bile çelişkiyi görmek için kâfidir. Peki nedir bu çelişkinin sebebi? İslam’ın ilk yıllarında Muhammed Mekke’deydi ve kendisine inananların sayısı azdı. Ne zamanki Medine’ye hicret etti taraftarları çoğalıp palazlandı işte o zaman cihat başladı.

     

      Şimdi burada sorulması gereken soru şu; Kuran’ın ayetleri her biri birbirinden bağımsız şekilde mi vardır, yoksa her biri birbirleriyle ilişkili midir ? Bu kadar basit bir sorunun cevabını herkes verebilir sanırım. İnsanlar aslında her okuduğu metinde kitapta bu bütünlük olayının farkındadır ve buna göre okurlar. Fakat Kur’an’ın ayet ve surelere bölünmüş şekli bugün insanları yanıltıyor ve sanki her biri ayrı, birbirinden bağımsızmış gibi bir algı oluşuyor.

     

      Bakara 256 ile birlikte Yunus Suresi 99. Ayet Gaşiye suresi 21 ve 22. Ayetler ve Gaşiye 26. ayetlerde Dinde zorlamanın olmadığını, peygamberimizin ancak bir öğütçü olduğunu, insanları inanmaya zorlayamayacağını ancak tebliğ edebileceği, inanmayanların sorgulanmasının ancak Allah tarafından yapılacağı anlatılmaktadır. Savaş ayetleriyse incelendiğinde görülür ki savaşmak ancak zaruri durumlarda emrolunmuştur. Bunu zaten Kur'anda Savaş başlıklı yazıda anlatmıştım.

     

      Ayetler arasında bir çelişki olmadığıda yukarıda linkini verdiğim yazı okunduğunda anlaşılacaktır. Zaten çelişkinin varlığıda Kur’an’da savaşın zaruri olup olmamasıyla ilişkilidir. Eğer Kur’an yukarıdaki ayetlerle birlikte ‘’Dininden döneni hemen öldürün.’’ Ya da ‘’İnançsız devletler ile mallarınıza mal katmak için savaşmak size helal kılınmıştır.’’ deseydi bir çelişkiden bahsedebilirdik. Fakat Allah şaşırmaz ve çelişmez. Oysa Kur’an ancak zulmü önlemek, fitneyi engellemek gibi durumlarda savaşı gerekli kılar, savaşmayı son tercih olarak sunar, Peygamberimizde en güçlü olduğu dönemlerde dahi her durumda önce uyarı mektupları göndermiş, antlaşmalar yapmaya çalışmış, savaşı son tercih olarak değerlendirmiştir.  Çelişkinin sebebinin Müslümanların zayıf olduğunun iddia edildiği Mekke dönemiyle güçlü olduğunun iddia edildiği Medine dönemindeki bu güç farkı olduğu iddia ediliyor. Peki o zaman kendilerinin dahi örnek verdiği Bakara Suresi 256. Ayet  yani ‘’Dinde zorlama yoktur.’’ Ayeti neden Medine döneminde indi ? Oysa Müslümanlar güçlüydü, savaştıkları zaman kazanıyorlardı, neden Dinde zorlama yoktur. Diye bir ayet indi ? Ki bu ayet diğerlerine göre Kur’anda zorlamanın olmadığı konusunu en açık dillendiren ve insanlar tarafından en çok kullanılan ayettir.  Ayrıca Maide Suresi 32. Ayette denir ki ‘’….İsrailoğullarına kitapta şunu yazdık: Kim bir insanı bir can karşılığı veya yeryüzünde bir bozgunculuk çıkarmak karşılığı olmaksızın öldürürse o sanki bütün insanlığı öldürmüş gibi olur.’’ Bu ayette Medine’de Müslümanların güçlü olduğu dönemde inmiştir. Allah bir can karşılığı ve bozgunculuk (fitne) istisnalarını veriyor. Oysa mürtedlikten, kafirlikten, inançsızlıktan bahsetmiyor. Sırf bu iki ayetin Medine'de inmiş olmaları bile aslında bu argümanı tamamen çürütüyor.

    

      Aynı şekilde farklı bir argümanda şu şekilde kullanılmakta;

Ayrıca sadece savaşa teşvik ve kışkırtma değil Kuran’da savaşmayanlara karşı tehdit de var sıkıysa “Dinim emretse de savaşmak istemem, inancı yüzünden insanları öldüremem” de. Bakalım bunu diyenlere Kuran ne yanıt veriyor: "Yoksa siz; Allah, içinizden cihad edenleri (sınayıp) ayırt etmeden ve yine sabredenleri (sınayıp) ayırt etmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?" (Al-i Imran, 142) yani adam öldüremem falan derseniz maazallah kafir olur Cehennem’i boylarsınız. Yalnız dinde değil din için savaşmada da zorlama vardır.

     

      İlk olarak insanların inancı yüzünden öldürülmediğini anlatmıştık. Zaten bu durumun bir laf ebeliği şeklinde sürekli bazı hassasiyetlere yönelterek, satır aralarında bir canilik vurgulanarak anlatılmasıda manidar. Diğer yönden ‘’Dinim emretsede …. Yapmak istemem’’ gibi bir durum zaten inanan insan için söz konusu değildir. Burada sınır gayet net. İnanıyorsan inandıklarını yapmakla yükümlü olduğunu bilirsin, inanmıyorsan da bu senin kişisel tercihin olur zaten sen emrin dışında olmayı tercih etmişsindir. Din için savaşmada zorlama vardır, deniliyor. İlk olarak buradaki zorlama inanan için zaten namaz, oruç nasıl bir zorunluluksa öyle bir zorunluluktur. Sınanmaya verilen istekli cevaptır. Dinin savaşmayı (son tercih olarak) emretmesi insanların özgürlük, inanç ve namuslarınında korunması zulmün engellenmesi içindir. Buradaki din adınalık bu koruma ve korunma durumudur. Yani dinde kendi adıyla insanları korumasıyla saygı duyulası bir kurumdur.

    

      Son olaraksa bir ateist argümanı olarak değilsede bir saygısızlığıda göstermek için bir parağrafı paylaşmak istiyorum.

Hoş Kuran’da Allah Fil ordusunun üstüne ebabil kuşlarını gönderip taş attırarak onları mahvetmiş, Nuh’un kavmini tufanda boğmuş, Lut kavminin üzerine “azap yağmuru” yağdırmış, Medyen kavmine“dayanılmaz bir sarsıntı”yla diz çöktürmüş, Ad kavminin “kökünü kurutmuş”tu. Allah o kavim senin şu kavim benim diye ona buna sürekli ayar vermiş ama her ne hikmetse Kureyş’e bir türlü kendisi doğal yollardan ceza verememiş hep Muhammed ve ordusu savaşmak zorunda kalmıştır. Bu da ilginç tabii.

   

     

      Buradada ilginçtirki Allah’ın hikmeti sorgulanıyor. Allah Hz İsa’nın kavminede ona çektirdiklerine rağmen bir felaket vermedi, Hz Nuh’u da göçe zorladı. Bununla birlikte bazı kavimleride helak etti. İnanan insan için Allah’ın hikmeti zaten ‘’Bak bunu bunu yapmışta bunu bunu yapmamış, niye yapmamış, yapsaymışya.’’ Şeklinde sorgulanmaz. Bu sorgulamada bir mantıkta aranmaz. Her durumda Evrimden örnek vermek istemiyorum, zira evrimin inançla alakalı olduğunuda reddediyorum, fakat ateistlerin bunu ayrı bir inanç haline getirmesi (Ki mevcut Evrimin veya ortak ata fikrinin diyelim bir inanç olduğunuda en güzel anlatan Jeremy Rifkin’dir.) güzel örnekleri beraberinde getiriyor.Yukarıda anlatılan durumun saçmalığı tıpkı bir başkasınında ''Bu evrim, doğa yasaları gitmiş yunus balığına, yarasaya sonar sistemi vermişte, çıtaya öylesine hızlı koşacak vücut yapısını kazandırmışta bize niye vermemiş, vereymiş iyiymiş. Buda ilginç tabii….'' demesi gibi olmaz mı ?

Kur'an'da Savaş

   

    Kur'an hakkındaki en büyük tartışmalardan biride Kur'an'ın insanları öldürmeyi, inanmayanlara karşı ''sırf inanmadıkları gerekçesiyle'' savaşmayı emretmesi iddiasıdır.

     Kur'an'ın ayetlere ve surelere bölünmüş olması onun ayetlerinin birbirinden ayrı, bağımsız olarak ele alınması gerektiği yanılgısını oluşturmamalıdır. Kur'an bir bütün olarak insanlara emirleri yasakları ve Allah'ın düzenini anlatır. Bunu yine Kur'an'ın birçok ayetinde de görebilirsiniz. Eğer bir örnek vermek gerekirse;

TÂHÂ 114. Gerçek hükümdar olan Allah, yücedir. Sana O’nun vahyi tamamlanmazdan önce Kur’an’ı (okumakta) acele etme ve "Rabbim, benim ilmimi artır" de.

     Taha suresinin bu ayeti Kur'an'ın bütünlüğü için bir işarettir. Bununla birlikte Allah Kur'an'ın açıklamasını yine Kur'an ile yaptığınıda söylemektedir;

KIYAMET 19. Sonra şüphen olmasınki, onu açıklamak da bize aittir.

    Allah Kur'an'da belirttiği ayetlerin açıklamasını yine Kur'an ile yaptığına göre kitabı bütün olarak ele almalı, bütünüyle değerlendirmeliyiz. 

     Kur'an'da emredilen savaş da yine bu şekilde her ayet ayrı ayrı değil bir Kur'an tefsiri ile bütünüyle ele alınmalıdır. Kur'an insanlarla inanmadıkları için savaşmayı emretmez. Yunus Suresi 99. ayette Allah Peygamberimize insanları inanmak için zorlamaması gerektiğini söylemektedir. Gaşiye Suresinde 21 ve 22. ayetlerde Peygamberimizin ancak bir uyarıcı olduğunu ve inanmayanlar üzerinde zorbalık yapamayacağını anlatır. 

     Savaş konusundaysa Allah inananlara saldırılması, bozgunculuk, zulüm gibi konularda savaşın üzerimize farz kılındığını anlatır. Bize karşı saldırı yapılması, belki biz kendimizi kurtarmış olmamıza rağmen başkalarının zulme uğraması ve belki yine biz güvende iken başkalarının bozgunculukla muhattap olması durumunda bizimde o rahatlığa rağmen canımızı o zulme uğrayanlar için ortaya koymamız herkesçe kabul edilir ki saygı duyulasıdır. Bu açıdanda bakıldığında Allah yolunda yapılan büyük bir fedakarlıktır ve bu nedenle Allah katında değerlidir. Yoksa tek başına 10-20-100 insanı öldürebildiğimiz için değil.

BAKARA 190.Sizinle çarpışmaya girenlerle Allah yolunda siz de çarpışın.Ama haksız yere saldırmayın/çarpışmada zulme sapmayın.Çünkü Allah, sınır tanımaz azgınları sevmiyor.

     Ayeti dahi aslında olayı özetliyor. Kur'an mal için, toprak için, şöhret için savaşmayı reddeder, hatta ayette görüldüğü üzere yasaklar. 

     Tabii bu konuda bazı işgüzarlıklar da yapılmıyor değil, zaten çoğunlukla tartışmalarında nedeni bu işgüzarlık oluyor. Örneğin Bakara Suresi 191. ayeti okuduğumuz zaman tek başına ele alındığında ve araştırmamayı kafayı koymuş şekilde okunduğunda ''Onları nerede bulursanız öldürün.'' cümlesiyle Kur'an'a saldırılıyor. Oysa ''Onlar'' ifadesi ''Sizinle savaşanlar'' anlamında kullanılmaktadır. Ayetin devamında fitnenin insanları öldürmekten daha kötü olduğu anlatılıyor. Fitne konusu başlı başına ayrı bir yazının konusudur. Yalnızca inanmamak değildir. İnsanlar arasında bozgunculuk çıkarmak, araları açmak, gizli işler çevirmek ve daha başka birçok şekilde anlatılabilir. Yine aynı ayetin devamında da Allah  ''Onlar sizle savaşmadıkça sizde onlarla savaşmayın'' der. Aynı şekilde çok daha sık kullanılan diğer ayet ise Tevbe Suresi 5. ayettir; 

TEVBE 5. Haram aylar çıkınca müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün; onları yakalayın, onları hapsedin ve onları her gözetleme yerinde oturup bekleyin. Eğer tevbe eder, namazı dosdoğru kılar, zekâtı da verirlerse artık yollarını serbest bırakın. Allah yarlığayan, esirgeyendir.

     Ayeti bu şekliyle tek başına insanların önüne sürer, diğer ayetlere ve bu ayette anlatılmak istenene hiç değinmeden ayeti tek başına göstererek Allah'ın inanmayanları öldürmeyi emrettiğini söylerler. Burada önemli olan bir diğer nokta da şu ki; Hz Muhammed'in çok zeki olduğunu ve Kur'anı kendisinin yazdığını iddia edenler bu durumda Hz Muhammed'in o zekası tutulmuş mu ki böyle açık bir çelişkiye düşmüş, düşünmezler. Fakat tabii ki Kur'an Allah'ın sözleridir, ve Allah şaşırmaz. Ayette ilk 4 ayet ile bütünüyle okunduğunda görülür ki saldıran, antlaşmayı bozan müşriklerden bahseder. Aynı şekilde Kur'an anlaşmaya, ahde vefaya da büyük önem verir. Zaten Peygamberimizde o kendisine büyük eziyetler eden birçok defalar savaş açan müşriklerle dahi hem Mekke'de iken hem de Medine'de iken öncelikle anlaşmaya çalışmıştır. 

     Kur'an'ın savaş (Harb, Kıtal) geçen neredeyse bütün ayetlerinde bu hususlar çok dikkat edilmesi gerektiğini gösterircesine her defasında anlatılır. 

BAKARA 246. Musa’dan sonra, Benî İsrail’den ileri gelen kimseleri görmedin mi? Kendilerine gönderilmiş bir peygambere: "Bize bir hükümdar gönder ki (onun komutasında) Allah yolunda savaşalım" demişlerdi. "Ya size savaş yazılır da savaşmazsanız?" dedi. "Yurtlarımızdan çıkarılmış, çocuklarımızdan uzaklaştırılmış olduğumuz halde Allah yolunda neden savaşmayalım?" dediler. Kendilerine savaş yazılınca, içlerinden pek azı hariç, geri dönüp kaçtılar. Allah zalimleri iyi bilir.

     ''Yurtlarımızdan çıkarılmış, çocuklarımızdan uzaklaştırılmış olduğumuz halde !''

     Kur'an diğer yandan da mazlumun kurtarılması için savaşmayı göze almayı emreder ve buna büyük bir mükafat vaadeder. 

NİSA 75. Size ne oldu da Allah yolunda ve "Rabbimiz! Bizi, halkı zalim olan bu şehirden çıkar, bize tarafından bir sahip gönder, bize katından bir yardımcı yolla!" diyen zavallı erkekler, kadınlar ve çocuklar uğrunda savaşmıyorsunuz!

     Hem günümüzde hem de tarihimizde Bosna'da, Arakan'da ve daha birçok yerde zalimce müslümanları öldürenler mi daha canidir yoksa onları kurtarmak adına savaşmayı emreden Kur'an mı ? Her samimi insanın kabul edebileceği gibi bu davranışta büyük bir saygıyı gerektirir. 

     Başka bir ayetteyse Allah;

  NİSA 90. Ancak kendileriyle aranızda antlaşma bulunan bir topluma sığınanlar yahut ne sizinle ne de kendi toplumlarıyla savaşmak (istemediklerin) den yürekleri sıkılarak size gelenler müstesna. Allah dileseydi onları başınıza belâ ederdi de sizinle savaşırlardı. Artık onlar sizi bırakıp bir tarafa çekilir de sizinle savaşmazlar ve size barış teklif ederlerse bu durumda Allah size, onların aleyhinde bir yola girme hakkı vermemiştir.

     ''Kendileriyle aranızda anlaşma bulunan bir topluma sığınanlar, sizinle savaşmak istemeyenler ! Sizinle barış istediklerinde Allah'ın bize onların aleyhinde bir yola girmeye izin vermemesi ! ''

     Bütün bu ayetlerin varlığına rağmen hala Kur'anın canice inanmayanları öldürmeyi, kendin gibi olmayanı katletmeyi emrettiğini iddia edenler asıl caniler değiller midir ?

MÜMTEHİNE 8. Allah, sizinle din uğrunda savaşmayan ve sizi yurtlarınızdan çıkarmayanlara iyilik yapmanızı ve onlara âdil davranmanızı yasaklamaz. Çünkü Allah, adaletli olanları sever.

MAİDE 32. İşte bu yüzdendir ki İsrailoğulları’na şöyle yazmıştık: Kim, bir cana veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya karşılık olmaksızın (haksız yere) bir cana kıyarsa bütün insanları öldürmüş gibi olur. Her kim bir canı kurtarırsa bütün insanları kurtarmış gibi olur. Peygamberlerimiz onlara apaçık deliller getirdiler; ama bundan sonra da onlardan çoğu yine yeryüzünde aşırı gitmektedirler. 

Azmin Hızı: Oscar Pistorius

    

     Spor özellikle son yıllarda engelliler için büyük bir umut ışığı. Hayata bağlanmada sarıldıkları en sağlam ip. Aslında bunun en güzel örneklerini ülkemizde de görmek mümkün. Galatasaray Spor Kulübünün en gözde ve taraftarca sevilen ekiplerinden olan Galatasaray Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımı ülkemizde bunun en güzel örneklerinden. Galatasaray'ın bu takımı kurmasıyla birlikte Türkiye'de düzenlenen ligde şampiyon olan takım Galatasaraylıların ''Mayıslar Bizimdir'' sloganını bir kez daha gerçekleştirircesine 1 Mayıs 2009'da çıktığı ilk Şampiyonlar Ligi maçında İspanyol takım Andacula'yı 81-72 yenmişti. Katıldığı bu ilk Şampiyonlar Liginde Engelli Aslanlar finale kadar çıkmış finalde Alman takımı Zwickau'yu yenerek şampiyon olmuştu. Aynı takım 2011 yılında ise bu turnuvayı namağlup tamamlayarak şampiyon oldu. 3 kez kıtalararası kupayı kazandı. Türkiye de adeta azmin ete kemiğe bürünmüş bedeni haline geldiler.

     Geçtiğimiz ay ise İşitme Engelliler Futbol Milli Takımımız Dünya Şampiyonu olarak neler yapabildiklerini kanıtladılar. Engelliler için böylesine organizasyonların düzenlenmesi onlarında neler yapabileceklerinin sergilenmesi saygı duyulası hareketler. Fakat engellilerin bu azminin diğerlerinden ayrıldığı büyük bir örneği daha var;

Oscar Pistorius



     Oscar Pistoruis 1986'da Güney Afrika Pretoria'da doğdu. Doğuştan iki fibula kemiği (baldır kemiği) eksikti. Henüz bir yaşındayken iki bacağı kesildi ve yerine protez bacaklar takıldı. Okula başladığında arkadaşları gibi koşamıyordu ama o bunu azmiyle yenebileceği düşüncesindeydi. Spora karşı inanılmaz bir yeteneği ve merakı vardı. Water-Polo ve yüzme gibi birçok sporla ilgilendi ve son olarak atletizmde karar kıldı. Oscar Pistorius'da ülkemizdeki engelli sporcularımız gibi azmin ne şekilde büyük başarılar getirebileceğini protez bacaklarının takılmasından 20-25 yıl sonra 4 yıl arayla tüm dünyaya kanıtlayacaktı.

     Pistorius ben sakat değilim, sadece bacaklarım yok diyor. Herkesin eksiklikleri olduğunu söylüyor ve en büyük eksikliğin ''zihinsel eksiklikler'' olduğunu anlatıyordu.

    Protez bacaklarıyla atletizme başlayan Pistorius engellilerin sadece engelliler ile değil, diğer sağlam doğan ''şanslı'' insanlarla da yarışabileceğini göstermek istiyordu. Belki engelli olmanın bir eksiklik veya zayıflık olmadığını göstermek belki de o şanslı doğanların bu şansı değerlendirmeleri gerektiğini insanlara açık bir şekilde tecrübe ettirmek istiyordu.

    Oscar henüz 1 yaşındayken annesi ona ileride okuması için bir mektup yazmıştı. Mektupta annesi Pistorius'a ''Bir yarışı kaybeden o yarışta sonuncu olan değil, yarışa katılma cesareti gösteremeyip yarışı kenardan izleyendir.'' diyordu. Pistorius annesinden de aldığı bu ilhamla 2004 yılında Atina Paralimpik Olimpiyatlarında 2 madalya kazandı. 2008 Pekin Olimpiyatlarında ise Pistorius artık asıl amacına ulaşmak ve engelsiz sporculara yarışmak istiyordu. Fakat bu isteği kabul edilmedi ve yarışmasına izin verilmedi. Bu isteğiyle bile azminin ne derece yüksek olduğunu sergileyen Pistorius vazgeçmek yerine mücadele etmeye karar verdi. Çünkü yarışı kenardan izleyerek kaybeden olmaktansa yarışın sonuncusu olup kazanmak istiyordu. Spor tahkim mahkemesi olan CAS'a başvurdu ve mahkeme sonucunda Pistorius haklı göründü. 2011'de Atletizm Dünya Şampiyonasında engelsiz sporcularla koştu ve yarı finale kadar yükseldi. Asıl amacı Olimpiyatlarda yarışmaktı ve önünde 2012 Londra Olimpiyatları duruyordu. Olimpiyatlara katılmaya hak kazanan Pistorius geçtiğimiz günlerdede  400 metre koşusunda yarı finale kadar yükselerek neler başarabileceğini tüm dünyaya gösterdi. Yarı finalde birinci olan Kirani James'in yalnızca 0,4 saniseyle gerisinde kalan Pistorius yarışı son sırada bitirdi fakat annesinin değimiyle kaybetmek yerine artık kazanmıştı. Yarışın en büyük ödülünü ise Karani James aldı. K. James birinciliğini kutlamadan önce Pistorius'un yanına giderek adının yazılı olduğu isimliği Pistorius'dan aldı. Finalde birinci olup altın madalya kazansa dahi bu altın madalyadan daha değerli bir hediyeyi Pistorius verdi ona.

Ateist Argümanlara Yanıtlar 1

 

  1920li yıllardan önce evrenin bir başlangıcının olmadığı ezeli olduğu ve bir sonununda olmayacağı yani ebedi olduğu görüşü hakimdi. Bu durum tabii ki dinlerin söylediği ezeli ve ebedi olanın yalnız Allah olduğu ve evrenin yaratıldığı ve birgünde sonunun geleceği tezine ters düşüyordu. Aslında bu açıdan bakıldığında bu bilimsel açıklama bir yönden dinleri yalanlıyordu. Fakat daha sonra 1920lerde yapılan araştırmalar ile birlikte evrenin büyük bir ''genişleme'' ile oluştuğu bu genişlemeden önce ''sıfır hacmin'' yani yokluğun olduğu ortaya çıktı. Bu durum materyalizminde büyük bir referans olarak kullandığı ezeli evren modelini yıkıyordu. Aynı zamanda sürekli genişleyen evren fikri ile birlikte termodinamiğinde ikinci yasası olan entropi yasası ile anlaşıldı ki evren bir gün enerjinin sonlanması ve ya genişlmemenin yaratacağı ısı kaybıyla büyük soğuma yaşaması sonucunda birgün yokolacaktı. Bu da yine materyalist felsefenin argümanı olan ebedi evren fikrini yıkıyordu. Yani geçmişte ''bilimsel bulgular ile'' yalanlanan bazı dini argümanların daha sonraki yıllarda yine bilimsel bulgularla dinin bu argümanlarının doğruluğunu gösteriyordu. İşte İslamın aklın yanında teslimiyet ile varolması bu durumun ortaya çıkaracağı tehlikeleri önlemek içindir.

     Hem Big Bang teorisi hem de Termodinamik Yasaları dini argümanlar için çok büyük bir kanıt oluşturuyordu. Üstelik artık bu argümanlar bilimsel bulgular ile destekleniyordu. Peki günümüz ateistlerinin bu durum karşısındaki bakış açısı ne oldu ? Size aynen bir ateistin bu konudaki kendi görüşünü aktarıyorum;

Hatta bir delil var kii offf! Büyük Patlama (Big Bang). Yurt içindeki İslamcılar olsun yurt dışındaki koyu dinci Hıristiyanlar olsun işte yaradılışın delili diye ağızlarına pelesenk etmişler bunu. Neymiş Big Bang: “Yapılan hesaplamalar, evrenin tüm maddesini içinde barındıran bir "tek nokta"nın, korkunç çekim gücü nedeniyle "sıfır hacme" sahip olacağını gösterdi. Evren, sıfır hacme sahip bu noktanın patlamasıyla ortaya çıkmıştı. Bu patlamaya "Big Bang" (Büyük Patlama) dendi ve bu teori de aynı isimle bilindi. Big Bang'in gösterdiği önemli bir gerçek vardı: Sıfır hacim "yokluk" anlamına geldiğine göre, evren "yok" iken "var" hale gelmişti. Bu ise, evrenin bir başlangıcı olduğu anlamına geliyor ve böylece materyalizmin "evren sonsuzdan beri vardır" varsayımını geçersiz kılıyordu.”

Vay anasını sayın seyirciler! Yapılan araştırmalar… Hangi araştırmalar ne zaman kanıtlanmış ne zaman bilimsel bir yasa olarak onanmış? Nedir kanıtı? Bugün Big Bang sadece ve sadece bir teoridir bir varsayımdır ve daha ötesi de yoktur. Bir iddia varsa bunu doğrulayan bir kanıt bir dayanak olmalı. Bu tarz yazılar her zaman “bilim kanıtlamıştır ki”, “bilimsel araştırmalara göre”, “bilim bugün ……i kabul etmiştir” diye yazarının kendi şahsi fikirlerini bilim adı altında pazarlıyor. Elle tutulur herhangi bir kanıt yok. Kanıtsız ortaya atılan bir iddiayı ise reddetmek için herhangi bir kanıta ihtiyaç yok. Ama kendiler hiçbir kanıt sunmadığı halde haydi kanıtlayın deniyor Materyalistlere (Bu kanıtlanmıştır aslında Materyalizm gerçeğini bütün dünya kabul etmiştir. Birazdan kanıtına da geleceğiz.) Ama bu tuhaf taktik koyu dincilerin bugün icat ettikleri bir şey değil. Bu yüzsüzlük tam 1400 yıldır sürüyor, sürdürülüyor.

      İlk olarak şunu söylemek gerekiyor ki yukarıda okuduğumuzda görüyoruz ki bu parağrafların yazarıda Big Bang'in dini argümanları inanılmaz bir biçimde desteklediğini kabul ediyor. Bunun tersi bir söylemi olmadığı için o da bunun bir teori olduğunu, yasa olmadığını hatta ve hatta yanlış olduğunu iddia ediyor. Şimdi bu teorinin bir yasa olmamasının nedenleri var. Ortaya konan teoride geçen olay bundan 14milyar yıl önce gerçekleşmiş. Aynı ortamı yeniden sağlama imkanınız (Yeni evren oluşturmak !?) yok. 14 milyar yıl öncesine gidip olayı gözlemlemekte mümkün değil. Yani deney veya gözlem ihtimaliniz yok. Ki bunu yazarken kendisi bilmiyorki bilimsel bir gerçeklik için illa deney veya gözleme de gerek yok. Bilimin temelinde zaten olmazsa olmaz olarak deney ve gözlem yer almaz. Teorik Fizik denen birşey var. Bu durumda aynı arkadaşın Einstein'ın ikizler paradoksu fikrinide reddetmesi gerekir. Oysa bu görecelik açısından bir gerçekliktir. Bilim deney ve gözlemden yararlandığı gibi aynı zamanda daha olmazsa olmaz bir şekilde matematikten, hesaplamalardan, olasılıklardan yararlanır.

     Ayrıca burada büyük bir samimiyetsizlikte mevcuttur. O da şu ki; tıpkı Big Bang'in bir teori olmasıyla aynı nedenlerden dolayı Evrim ya da Ortak Ata fikri de bir teoridir. Çünkü onda da geçmişe gidip gözlemleyemez veya canlı evrimini izleyemezsiniz. Fakat Big Bang'a şüpheli yaklaşan ateist bilimsel beyinler ne hikmetse Evrim'e hiç şüpheli yaklaşmazlar. Ayrıca yukarıdaki parağraf kaleme alındığında yıl 2009muş, günümüzde CERN'de yapılan deneyler ile de Big Bang'in oluşum aşamaları ''deneysel'' olarak kanıtlanıyor. Belki CERN dini argümanlar açısından tek başına birşey ifade etmiyor, fakat Big Bang'e katkılarından dolayı çok şey ifade ediyor. Yani yukarıdaki durumda yine evde CERN atelyesi kurmuşda proton nötron çarpıştırırmışcasına bilimden bahseden kişi aslında bilimin temelinde hangi dayanaklardan yararlanıldığını teori, yasa, kuram kavramlarını bilmiyor. 


 Bakalım bu ilimden bahsedenler kendilerine ilimi bilimi mi rehber edinmişler yoksa başka bir kişinin, bir inancın kullandığı taktiği mi kullanıyorlar? İzleyip görelim.

“… De ki: "Eğer doğru sözlüyseniz, kesin-kanıtınızı (burhan) getirin." (Bakara / 111)

“… De ki: "Kesin-kanıt (burhan)ınızı getirin...” (Enbiya/ 24)

“… Allah ile beraber başka bir ilah mı? De ki: "Eğer doğru söylüyor iseniz, kesin-kanıt (burhan)ınızı getiriniz." (Neml/ 64)

Peki kamıt kanıt diye haykıranlar sürekli kanıt isteyenler ille de “kanıt” diyenler kendileri kesin bir kanıt getirmiş mi? Buna da bir bakalım:

“Ey insanlar Rabbinizden size 'kesin bir kanıt (burhan)' geldi ve size apaçık bir nur (Kur'an) indirdik. (Nisa/ 174)”

Kesin kanıt Kuran’mış Kuran’ın Allah katından indiğine kesin kanıt Kuran’ın kendisi. Tıpkı Kuran’dan alıntılarla yaradılış mucizesini ispatlayanların kesin kanıtı gibi. Yapılan araştırmalar ortaya yaratılış konusunda bir burhan getirmiş ama biz göremiyoruz.

Gelelim Materyalizmin kanıtlanmasına… Bilimde temel olan şeyin deney ve gözlem olduğunu artık ilkokul çocukları dahi biliyor. Bugün bilim hiçbir şeyin var iken yok yok iken var olmadığını kanıtladı mı? Evet. Maddenin korunum kanunu hiçbir şeyin yok iken var olamayacağını kanıtladı. Bugün hiçbir şeyin yok iken var olamayacağı bir gerçek peki yüz yıl önce de bu geçerli değil miydi? Evet. Bin yıl önce? On bin? Yüz bin? O halde 14 milyar yıl öncesinde de durum böyleydi. Hiçbir şey yoktan var olmadı evren zaten hep vardı ve sürekli değişiyordu. Halen var ve değişiyor ve bu değişim devam edecek. Bir başlangıç iddiası olan varsa önce bu başlangıç için “burhan” getirmelidir.


     İkinci olarak da bunlar ileri sürülmüş. Kur'an'ın Allah tarafından bir kanıt olması fikrini eleştiriyor. Kur'andan alınan bir parça ile Kur'an kanıtlanır mı ? diyor. Bu sığ bir düşünce. Çünkü aslında burada Kur'an'ın başka mucizelerinin kanıtları anlatılmak isteniyor. Örneğin gidip geçen yıl yayınlanmış bir kitabı alın ve bu yıl yayınlanmış ikinci baskısını alın. Bu iki kitap arasında bile (modern çağın yardımı ile yazılmış) farklar olduğunu görürsünüz. Oysa Kur'an 1400 yıldır değiştiril(e)memiş bir kitap. Bir insanoğlunun daha aynısından yazamadığı bir kitap. Kur'an bu halleriyle bir kanıttır. 

     Bilimde temel olan şey deney ve gözlem kısmına değinmiştim. Yoktan varolma meselesine gelince. Bilim yoktan var olmayı gösterdi fakat bunu mevcut evren yasalarına göre gösterdi. Yani ilk oluşum anını zaten mevcut fizik yasaları ile bilim açıklayamıyor. Hatta yine CERN deneyi ile gördükki mevcut evren yasaları o küçük genişleme anında geçerlide değil. Bununla birlikte benzer bir durumu yine Evrim Teorisinin en büyük savunucusu Richard Dawkins'de de görüyoruz. Dawkins Evrim'in en büyük savunucusu fakat kendisine ilk oluşum sorulduğunda henüz bilmiyoruz diyor.  Ayrıca bu konuda sizinle ABD'de bir üniversitede astronomi hocalığı yapan Dr. Bülent Kızıltan'ın çok etkileyici bir anekdotunuda paylaşmak istiyorum; ''Evrenin %5lik kısmının kütlesi ile ilgili bilgimiz var, geriye kalan %95'i henüz bilmiyoruz.'' 

     İslam akılla birlikte teslimiyetinde dinidir. Çünkü Allah'ın ilmi çok yücedir, sonsuzdur. Biz ise insanlar olarak bilimsel bilgilerimizi bile yanlışlayıp değiştirebiliyoruz. Ayrıca burada şu yanlış görüşede değinmek istiyorum. 

Çünkü dinde araştırmaya gerek yoktur. Nasıl oldu? Tanrı yarattı. Var mı bunun ötesi yok.

     Hertürlü yanlış düşünceyi anlayabiliyorum fakat bunu anlayamıyorum. Stephan Hawking gibi bir zeka bile bu yanlışa düşüyor. Meşhur God of the Gaps argümanı. ''Boşlukların Tanrısı''. Dinde araştırma yoktur baştan kaybeden bir iddia. Allah aklı kullanmayı birçok defa öneriyor kitabında. Ancak Allah'ın emri ile müslümanların yaptıkları arasındaki farkı görmeyip İslamı müslümanların yaptıkları şeyler zanneden zihniyet bu ayrımı yapamıyor ve böyle apaçık yanlışlara düşebiliyor. Merak ile olan süreç ise Nasıl oldu ? Tanrı yarattı. şeklinde ilerlemez. Kim yarattı ? Tanrı yarattı. şeklinde ilerler. Nasıl oldu ? Allah'ın hikmetiyle şu süreçler sonucunda oldu, şeklinde ilerler.


     Fakat her zaman söylediğim gibi görmek istemeyen göz görmez, inanmak istemeyen akıl inanmaz. Allah bizi kibrin esiri olmaktan korusun. 

Evrenin Genişleme Hızının Düşündürdükleri

   

     İnsanlığın ilk zamanlarından beri Allah gönderdiği peygamberler ile yarattıklarının kendisini bilmesini, tanımasını istiyor. Fakat insanoğluda bu durum karşısında gözle göremedikleri, elle tutamadıkları bir gücün, bir iradenin varlığına inanmakta zorlanıyor. Bu iradeye inanmak için birtakım deliller görmek istiyorlar. Bunun için genellikle peygamberlerin olduğu dönemlerde Allah birtakım mucizelerle peygamberlerinin haklılığını insanlara gösteriyor. Fakat bu mucizelerde muhattap dikkat ederseniz çoğunlukla zaten inanmamayı kafasına koymuş olanlardır. Bu mucizeler ile Allah hem kudretinin büyüklüğünü gösteriyor hem de o inanmamayı kafasına koymuş olanların her durumda zaten inanmayacaklarını bir bahane bulacaklarını gösteriyor.

     Allah'ın varlığı için bir delil aramak ile inanmamayı kafaya koyarak ''Haydi o zaman Allah bize bir mucize indirsin'' demek ayrı konulardır. İnanan insanlarda inançlarını bir teslimiyetle birlikte Allah'ın asıl mucizeleri olan deliller ile güçlendirirler.Bu konuda bir delil aramak bir inanmamışlığı veya kibri göstermez. Zira İbrahim (a.s.)'da  bir yaratıcı inancı için önce delil aramıştır.

     Geçmişten günümüze kadar birçok delil bu konuda insanoğlu tarafından ortaya kondu. Fakat biliminde gelişmesiyle, bilimin insanın aklının yaratıcı fikrini nasıl desteklediğide ortaya çıkıyor. Eskiden doğadaki düzene bakarak bir yaratıcı olması gerekliliği fikrine varan insanoğlu artık bu delilleri daha somut şekilde görebiliyor. Bunun için en önemli ve etkileyici delil ise evrenin ilk andaki genişleme hızı.

     Eğer evreni oluşturan büyük patlama/genişleme oluştuğu hızdan daha hızlı gerçekleşseydi evren o kadar büyük bir alana yayılacaktı ki bu durum galaksilerin, dünyamızın ve yaşamın bu şekliyle oluşmasını imkansız hale getirecekti. (Elbette Allah başka etkenlerlede yaşam oluşturacak kudrettedir, fakat konumuz zaten yaratıcı varlığının delili olduğu için bu durum gözardı edilebilir.) Eğer evren oluştuğu hızdan daha yavaş yayılsaydı o zamanda evren bir tekilliğe bürünecekti ve yine günümüzün etkenleriyle oluşan canlılık var olamayacaktı.

     Evrenin şu an ki canlılığın, galaksilerin oluşabilmesi için lazım olan tam orana erişebilme olasılığı ise bir kalemin havaya atıldığında sivri ucu üzerinde durma ihtimalinden daha azdır. Bu bilgi Stephan Hawking'in A Brief History of Time kitabında geçer. Böyle bir oluşumun tesadüfle meydana gelmesi ihtimalini hangi akıl alır sormak lazım. Bu tek başına olasılığı imkansız olan bir durum. Bununla birlikte karbon varlığının gerekli düzeyde olması, Proton ve Nötronların anti maddelerine karşı fazla olması ihtimalleri her biri başlı başına imkansız veya imkansıza yakın oluşumlardır. Hepsinin aynı evrende oluşması ihtimali ise tüm olasıkların çarpılmasıyla imkansızdan da öte bir hal alır. Bu durumda en küçük bir düzenle karşılaştığında dahi bunu bilinçli bir topluluk yapmış diyen insanoğlu evrendede bir yaratıcının dokunuşunu görmelidir.

     Şunu da bilmek gerekir ki insan kafasına inanmamayı koyduğu zaman gözlerinin önünde peygamberde gelse, Cebrailde gelse buna bir kılıf bulurlar. Ve insanoğlunu bu kadar alçaltan korunmamız gereken en büyük günahtır kibir.

A’RAF 7/132. Firavun ailesi: "Bizi sihirlemek için ne mucize gösterirsen göster, sana inanmayacağız" dediler.

YÛNUS 75. Sonra onların ardından da Firavun ve toplumuna Musa ile Harun’u mucizelerimizle gönderdik, fakat onlar kibirlendiler ve günahkâr bir toplum oldular.

Kur'an'ı Hz Muhammed mi Yazdı ?

1. Bilinen en eski kaynaklara göre yazıldığı için siyer ödülü alan Martin Lings`in kitabına göre peygamberimiz ümmi idi, yani okuma yazması yoktu. Kuran`da da “sen daha önce okuma bilmezdin sağ elinle de yazmazdın “diye geçer. Kuran`da böyle söylendiği halde, eğer bu iddia doğru değil idiyse yani peygamber okuma yazma biliyor idiyse, müşrikler bu ayet geldiğinde

sen okuma biliyorsun Kuran yalan söylüyor diye itiraz etmiş olmalılar idi.

Ancak hiçbir zaman böyle bir itiraz gelmemiştir, itirazlar şu şekildedir;
1. Muhammed sihir yapıyor
2. Cinlendi
3. Bunlar karma karısık rüyalardır
4. Hastalandı
5. Şair oldu.
6. Ona bunları bir yahudi alimi öğretiyor.

Buna binaen, onu, davasından vazgeçirmek için, birde heyet toplanmış ve dönemin en bilgesi kabul edilen zat su tekliflerde bulunmuştur:
1. sen mal istiyorsan sana mallarımızdan bir kısmını verelim, başımıza geçirelim kumandan yapalım
2. istiyorsan sana en güzel kadınlarımızı verelim.
3. Hastaysan tedavi ettirelim.

Ona birisi öğretiyor da değildir Kuran burada su acıklamayı yapar, “o bahsedilen kişinin dili arapça değildir, oysa Kuran apaçık arapçadır. hiç düşünmezler mi? ” Ayrıca, bir yahudi alimi neden kendi dinini eleştiren müslümanlığı yücelten bir kitap yazdırmaya calışsın, diyelim çalıştı neden bunu bizzat kendi yapmasın ve ben peygamberim demesin? Ayrıca, Kuran`da tevratta ve incilde olmayan ayrıntılar verilmiştir, hatta o zaman için çok lüzumsuz görülen bilgiler verilmiştir. Ayrıca, ümmi bir peygambere verilmesi nedeniyle KUR`AN, sırf bu nedenle mucizedir zaten. O zamanlara bakan yönü, okuma yazma bilmeyen birine birtakım bilgiler veriliyor olmasıdır ki, o kişi ne mekke den cok uzaklara gitmiştir, ne tevrat bilir ne incil bilir. Bizim zamanımıza bakan yönü ise, kanıtlanan bilimsel mucizeleri ile, bu kitabı okuma yazma bilen birisi bile yazmış olamaz.. bunu bir insan yazmış olamaz!

2. Diyelim yazdı, neden sadece Mekke`ye hitap etmiyor? Bildiği dünyası Mekke ve Arabistan değil mi? Ama TÜM insanlara sesleniyor, hatta sadece insanlara değil cinlere de geldiğini söylüyor! Etrafındaki ülkelerin başkanlarına islamiyete davet mektupları yazdırıyor. Yazdırıyor diyorum, vahiy katipliği diye bir kurum çıkmış o zaman, ünlü vahiy katipleri var. Okuması yazması olsa, neden katibi olsun ki? İnsan okuma yazması olduğunu saklayabilir mi 40 yıl? ?

3. Kuran`da” hiç düşünmez misiniz ben aranızda bundan önce 40 yıl yasadım”diyor. yani,
1. Daha önce böyle bir iddiam var mıydı?
2. Bende delilik alametleri var mıydı?
3. Şiir okur muydum yada yazar mıydım?
4. Şizofren olabilir miyim? (Ben doktorum ve üstü başı bakımlı, temiz şizofren pek görmedim, etrafına binlerce insan toplamış şizofren hiç görmedim. 23 yıl boyunca insanları toplayabilmiş ve hiç falso vermemiş, kriz geçirmemiş üstelik ilaç kullanmadan, şizofren hiç görmedim. )

Aslına bakılırsa, o yaslarda peygamberin tam hayatının tadını çıkaracağı vakitler.. eşi dolayısıyle maddi sorunu yok, kızlı erkekli cocukları olmuş, eşiyle mutlu bir hayat süren bir tüccar görünümünde. Neden rahatını bu sekilde bozsun? Eşi başarılı bir iş kadını.. yani en azından ortanın üzerinde zekada, becerikli, insan sarrafı da diyebiliriz, çünkü Mekke` de kervan ticareti ile geçiniliyor, kişilerin pazarlamada, satışta cok marifetli olması, parasını tahsilde becerikli olması filan gerekir. Bir insanı en iyi eşi tanır, O hasta olsa, yalancı olsa en başta eşi Hz. Hatice farkedip farklı bir tepki vermez miydi bizim kayıtlarımıza dek ulaşan? Ama ona ilk inanan, saygısından bişey kaybetmeyen ve bu davada onun için servetinden de olan Hz. hatice olmuştur. Diyelim ki, ün şan, şöhret için eşi de katıldı, ancak sonraki hayatları zorluk, yokluk içinde aşağılanmalarla geçmiştir.

4. Kuran`dan ilk vahiy geldiğinde Hz. Muhammed, en cok nefret ettiği kahin falcı filan gibi insanlara musallat olduğu şekilde kendisinin de cinlendiğini sanmıştır! sonraki ayetlerde hemen ona “sen Rabbinin nimetiyle bir deli, mecnun değilsin” diye cevap gelmiştir. Yani, kendisi bile olan bitene inanamamış ve Hz. Hatice ile birlikte durumu değerlendirmişler, hatta bir test yapmışlardır ve gelen varlık Cebrail A. S cinni mi yoksa ilahi mi diye anlamaya çalışmışlardır.

5. İlk yılda, Fetret devri de denilen vahiylerin arasının kesildiği 3 yıllık bir dönem vardır. 3 yıl tek kelime gelmez. Peygamber çok üzgündür, etrafı onunla alaya başlar Rabbi onu terk etti diye.. Kendi yazsa neden 3 yıl beklesin? Sonra gelen ilk vahiy” Rabbin seni terk etmedi “diye başlamaktadır. Peygamber kendi başına hareket etmemektedir. Nitekim, birkaç örnek daha var mesela; savaşlarda herkes peygamberden savaşı zaferle sonuçlandıracak bir hareket beklerken o vahiy gelmedikçe yeni bişey yapmamaktadır, asker değildir, nasıl savaşılacağını bilmez ancak savaşlar az ve eğitimsiz sahabelerle yine de kazanılır. Müşrikler onun peygamber olup olmadığını anlamak için yahudi alimlerine danışırlar. Onlar da sorular hazırlar bu sorulara cevap verirse peygamberdir denilir. Son soru ruh nedir şeklindedir. Peygamber bilmediğinden yarın söylerim der ama İnşallah kelimesini eklemediği için ceza olarak 15 gün boyunca vahiy gelmez, sıkıntıya düşer bu yüzden.. Ancak bir süre sonra cevaplanır.. Kendi uydursa, yazsa bunlar olmazdı değil mi? Müşrikler ona, bize bundan daha farklı bir Kuran getir yada bunu değiştir derler uzlaşmak için, ama reddeder.

6. Peygamberin etrafındaki kişilerin hepsi Kuran dinleyerek yada ikna ile müslüman olmamışlardır, bazılarına tek tek olağanüstü şeylere şahit olarak müslüman olmuşlardır.

7. Vahyin geldiği sırada, VAHYE ŞAHİT OLUNMUŞTUR. Bu sırada Peygamber kıpkırmızı kesiliyor, müthiş bir kasılma geliyor, bazen arı vızıltısı gibi bir ses duyuluyor imiş. O zamanlarda sahabeler saygıdan onun yüzünü örterlermiş. (Ben doktorum ve bunlar mesela epilepsi krizi olamaz.. epilepsi de hasta krizden sonra uyur, ağzından köpükler çıkar, şuurunu kaybeder, bir yerlere düşer başını vurur filan.. eminim doktorun olmadığı o dönemde bir çok çocuk ateşli havale geçiriyordu ve o insanlar sara hastalığını da tanıyor idi.. sara olsaydı bilirlerdi.. )

8. Kuran tek seferde değil 23 yılda inmiştir. Peygamber nasıl çelişkili şeyler söylememeyi başarmıştır? Mesela, birçok yerde Hz. Musa`nın öyküsü anlatılır, defalarca aynı öykü.. nasıl olupta hepsi birbirini harf harf tutar? Üstelik kişi 63 yaşında bu performansı nasıl gösterir? Ben akşam yediğimi unutuyorum, siz?

9. Ben mesleğimde de cok görüyorum ve muhtemelen bu insanda hiç değişmeyen bir şey. Hastaya bu çocuğun bişeyi yok diye açıklasam da çoğu zaman komşunun dediği olur.. boğmaca gibi öksürüyor bu dese, o çocuk boğmaca tahlilinden geçmeden anne tatmin olmaz, hele birde bu ona “fısıldayarak” söylenmişsse: )o dönemde insanlarda Allah`I bilmiyorlardı bilgileri yoktu ama peygamberi biliyorlardı kişiliğini ahlakını geçmişini.. Kuran özel bir bölgede özel bir insana inmiştir. O insanla “yaşayan bir yol” olmuştur önce.

Mekke özel bir coğrafyadır, çöldür, tarım yapılmaz, hayvancılık zordur, su kaynağı sınırlı.. önemli geçim yolu kervan ticareti ve din turizmidir. Dolayısı ile insanlarda hitabet, empati, hafıza gücü, pazarlama yeteneği, rekabet yeteneği gelişmiştir. Geniş ailelerden oluşan topluluklar vardır ve burada soy sop cok önemlidir, kişiler babalarının adıyla isimlenir, erkek çocuk önemlidir, çünkü kervanla gidebilir, savaşabilir, kas gücü önemlidir. Kız çocukları öldürülmektedir. Asalet, onur, gurur güç şeref çok önemli değerlerdir. Güçlünün zayıfı ezmesi doğal karşılanır, bir ailenin koruması altında olamayan yabancı birini gasp etmek, köle olarak almak bir hak olarak görülür, kan davaları ve uzun yıllardır süren düşmanlıklar vardır. Bu vahşi coğrafya diğer ülkelerin istilası için cazip değildir ve belki bu yüzden kültür ve dil korunmuştur. Bu bölgede en çok ihtiyaç duyulan şey adalet, eşitlik gibi değerler olmuştur. Bu yüzden tamda islamiyete çok hazır durumdadırlar.

İnsanlar kendilerinin olmayan fikirleri nasıl benimseyebilirler? O fikre yaklaşmanın yolu onu taşıyan zihne yaklaşmak olabilir mi? Belki de, tanıyıp bildikleri bir insanın, bir benzerlerinin değişimini gören insanlar, önyargılarını yıkarak yaklaşabilmiştir. Kuran`da bu da şöyle geçer”Allah bizim gibi bir beşeri mi peygamber olarak göndermiş? çarşılarda dolaşıp gezen, yiyip içen biri..

bir melek indirilseydi ya.. “cevap şöyle geliyor”dünyada gezen melekler olsaydı onlara peygamber olarak yine bir kendileri gibi bir melek indirirdik ve katmakta oldukları şüpheleri onlara yine katardık. “”melekleri görecekleri gün iş bitirilmiş olur ve artık onlara hiç gözaçtırılmaz da. “
“Allah`ı mucizeler göndermekten alıkoyan şey, öncekilerin onu yalanlamasıdır”. yani, insan inanmayacaksa, mucizeyi görünce yine ayak diriyor ve yine inanmıyor ama bu kez farklı olarak sapıklığı da cezası da ARTIYOR.. doğru yolu bulabilecekse bile artık bulamıyor.. hem bu dünyayı kaybediyor hem ahireti.. adalet de bunu gerektirir. mucize görüp inanamayanla mucize görmeden inanamayan bir olmamalı değil mi? Aslında mucize gönderilmemesi Allah`ın bir merhametidir insana.

HZ. Muhammed 40 yıl aralarında yaşadıktan sonra resul olmuştur, etrafındakiler ailesini geçmişi bilirler, üstelik sayılan soylu bir aileden gelmektedir.. küçük yaşta öksüz ve yetim kalmıştır.. bunlara rağmen yine de çok sağlam bir ahlak, kişilik sahibi olabilmiştir.. herkes tarafından emin kişi olarak güven ve saygı kazanmıştır. güven kazanmanın önemini hepimiz biliyoruz değil mi ne gerektirir? kaç kez denenmek gerekir? malını teslim edecek kadar güvenmek neyi gerektirir? üstelik delikanlı çağlarında kadın düşkünlüğü, mal düşkünlüğü, ticaret düşkünlüğü, saldırganlık, savaş merakı filan gibi hiçbir ithamda bulunulmamıştır.

YAZAR: Pelin GÜÇLÜ

Kaynak