Ateist Argümanlara Yanıtlar 3

TİN 4. Biz insanı en güzel biçimde yarattık.

     Diyor Kuran'ı Kerim. 

     Buna karşı savunulan argümanlardan biri ise, E Kur'an en mükemmel şekilde yarattık diyor, o zaman engelli doğan insanları ne yapacağız ? şeklinde oluyor. Kur'an'ın bu ayetine karşı söylenen bu iddia zaten ciddiye alınmaya değmiyor. Aklı başında her insan zaten hem evrenin hem de insan dahil bütün canlıların mükemmelliğine şahittir. Hatta temel tartışmalar hep bu mükemmellik üzerine olmuş, ilahi kaynaklı diyenler ile tesadüfi diyenler tartışmıştır. Doğal seleksiyon fikri bu mükemmelliği kabul ile ortaya çıkmıştır. Yani bazı insanların hasta veya engelli doğmaları bütün insanları kusurlu hale getirmez.

     Buradan hareketle değinilmesi gerekilen nokta daha başka bir yer. Bazı ateist görüşler bilim tarihindeki iki kişinin din fikrini ortadan kaldıracak 2 büyük buluşa imza attıkları şeklindedir. Bunlardan biri Galileo diğeri de Darwin'dir derler. 

    Ayetle uygun şekilde sırayla ilerlemek gerekirse ilk olarak insanların homosantrik fikirleri nedeniyle kendilerini  dünyanın merkezinde görmelerinin, Darwin'in insanlar ile hayvanların aynı ortak atadan türediği teorisi ile yıkıldığını söylerler. İnsanların hayvanlara karşı hiçbir üstünlüklerinin olmadığını iddia ederler. Bu duruma Caner Taslaman'ın değimiyle örnek vermek gerekirse, insanlar bu düşüncelerine rağmen bir insanın bir insanı öldürmesi durumunda ağır cezaların olacağı yasalar yaparlar fakat aslında ellerini yıkayarakta ellerinde bulunan onlarca bakteriyi öldürürler, bunda da hiçbir yanlışlık görmezler. Aslında bu durumdaki çelişki bile insanın zaten üstün olan varlık olduğunu gösterir. Bununla birlikte bu blogun özünüde oluşturan Rachel Corrie örneği insanlığın üstünlüğü içinde örnektir. Rachel Corrie rahat yaşadığı mali zorluklar yaşamadığı büyük bir ihtimalle uzun bir ömrünün olacağı ülkesinden hiç tanımadığı, kendi dininden olmayan, binlerce km uzakta insanlara ölüm pahasına yardım etmeye gidiyor ve ölüyor. Fakat ben henüz hiçbir köpeğin Çin'de köpek katliamı yapılıyor deyip Çin'e gittiğini görmedim. Evet bazı hayvanlar kraliçe veya larvalarını korumak için ölümü göze alırlar fakat bunu yaparkende ihtimalleri düşünme ve ahlaki davranma fikrine sahip değildirler. Kısaca insanın zaten en üstün varlık olduğu aklı, vicdanı ve tercih hakkına sahip olması ile ortadadır. 

     Bununla birlikte bir iddiada Allah İnsanı en güzel şekilde yarattığını söyler, ama engelli doğanlar vardır. Bu yüzden İslami devletler engellilerin sokağa çıkmasına bile izin vermezler ve hatta onları öldürürler şeklindedir. Hatta ben bizzat bir üniversitede doçent olan bir hocanın ''İran'da engellilerin yaşam hakkı yoktur, sokağa çıkarılmalarına izin verilmez'' dediğini duymuştum. İran dejenerasyona uğramış bir bir İslam'ı uygulamasından ve İslamcılıktan çok mezhepçilik yapmasından dolayı İslam adına doğru örnek değildir, fakat burada bahsedilen ülke olduğu için anlatmakta fayda var. 

     Gelin beraber bakalım İran'ın engellilere bakışı gerçekten iddia edildiği şekilde mi ?

                                          

     Bu gördüğünüz resim İran'da görme engelliler çıkarılan braill alfabesi ile yazılan bir günlük gazete. İran yaşama hakkı vermediği (!) engelliler için gazete çıkarıyor, ilginç.

   
     Yine ilginçtir ki aynı İran nefret ettiği (!) engellilere okulda açıyor.  

     Bunun gibi örnekleri devam ettirmekte mümkün. Dileyen bu siteleride inceleyebilir.

Günlük Gazete    İran Şiraz Üniversitesi Özel Eğitim Bölümü   İran'da Zihin Engelliler Eğitimi

     Gördüğünüz gibi örnekler çoğaltılabiliyor. Demekki akademisyenim nasılsa inanırlar deyip totodan da sallamamak gerekiyormuş.

     Ateistlerin din fikrini yıkan iki önemli bilim adamını anlattıklarını söylemiştim. Galileo ve Darwin. Darwin'in fikirlerinin zaten din ile alaksızlığını Evrim yazılarında anlatmıştım. Ayrıca Darwin bile her nekadar dine bakışını bilmesekte Türlerin Kökeni kitabının ilk baskılarında yaratıcıya atıfta bulunmuştur. Galileo ise aslında dinine çok bağlı bir insandı. Blogunda başlık cümlesinde yazdığım gibi. Matematik Tanrı'nın evreni yazdığı dildir. diyordu. Yine aynı Doçent Galileo'nun din yıkan fikrinide şöyle anlatıyor; ''Dinler geonsatrik bir bakış açısı güderler. Evrenin merkezinin Dünya olduğunu iddia ederler. Oysa Galileo Dünya merkezli bir evren yerine güneşin merkezi olduğu fikrini ortaya koyunca dindarlar buna çok kızmış ve hatta Galileo'yu yargılamışlardır.'' Burada ilk olarak söylenmesi gereken fiziki olarak hiçbir din kaynağı evrenin merkezinin Dünya olduğunu söylemez. Zaten din ile bilimi karşıt gösterirken hangi dinden ve hangi bilimden bahsettiğimiz çok önemlidir. Dünya merkezli evren fikrini Avrupa'da kilise belirlemiştir. Bu belirleme ise şu şekilde gerçekleşti. Aristo kiliseye göre adeta İsa öncesinin bir aziziydi. Aristo ve Plotemy (Batlamyus) Dünya merkezli bir evren teoremi ortaya koymuşlardı.

     

     Batlamyus'un bu teorisi tam 1500 yıl boyunca hakim görüş olarak kaldı. Kilise hem Aristo'nun hem de Batlamyusun görüşlerini adeta resmi inanç olarak benimsedi. Bu kadar uzun süre boyunca da değişemeyen bu görüş adeta dinin bir emri haline geldi. Kilise için Tanrı'yı reddetmek ne ise Batlamyus'un bu fikrinide reddetmek aynı konuma geldi.

     Oysa Galileo sarsılmaz bir yaratıcı inancına sahip olmasına rağmen bu teorinin insan kaynaklı olduğunu biliyor ve dini bir gereklilik olmadığını söylüyordu. Kendi çalışmaları da Güneş'i merkeze koyuyordu. Bu ortamda Kilise Galileo'ya karşı çıktı ve onu yargıladı. Burada açıkça görülüyor ki Dünya merkezli evren fikri yani geosantrizm dinlerin dayattığı bir emir de dinlerin görüşü de değildir. Zaten dinin emrettiği ile dine inananın yaptığının ayrımına varamamak çağın da din adına en büyük sorunlarından birisi.

    Son olarak şuna da değinmek gerekiyorki, Türkiye'de hala 1930 model görmediğime inanmam materyalizmini savunan Doçentler, Profesörler oldukça en az bir kaç nesil daha bilimdende, bilim felsefesinde uzak kalacağımız, ve kendimizi çarpıtmaların içinde bulacağımız açıktır.

Ahlak Doğuştan mı Geliyor ?

Deneyler, henüz bir öğrenme süreci yaşamamış bebeklerde bile empatinin ve iyiyi kötüye tercih eden bir sezginin, adalet duygusunun bulunduğunu göstermektedir.

“Ahlak” diğer birçok din açısından olduğu gibi İslam dini açısından da oldukça önemli bir konudur. Felsefe tarihi incelenirse, “ahlakın doğuştanlığı” iddiasına, temel olarak, üç tür cevabın verildiği görülür: Bunlardan birincisi insanların “boş levha” (tabula rasa) bir zihinle doğduğu, yani ahlakın doğuştan olmadığı iddiasıdır. İkincisi insanların doğuştan sahip olduğu ahlaki özelliklerin tesadüfi doğal süreçlerle oluştuğu iddiasıdır. Üçüncü ve bu yazıda en iyi açıklama olduğunu savunacağım iddia ise bu özelliklerin, Allah tarafından insanlara yerleştirildiği düşüncesidir.

Doğuştan ahlaki özelliklere sahip miyiz?

Doğuştan ahlaki özelliklerin var olduğunu modern psikoloji ve bilişsel bilimler alanından gelen birçok veri desteklemektedir ki, bu verilerin çoğu yenidir ve önemli bilimsel dergilerde yayımlanmışlardır. Birçok felsefeci “empati”nin, ahlakın en temel unsurlarından biri olduğunu söylemiştir. Simner ve Dimion gibi psikologlar, yeni doğmuş bebeklerin başka bebeklerin ağlamasına verdikleri reaksiyonları deneysel çalışmalarında gözleyerek, doğuştan “empati” gibi çok kompleks bir özellikle ilgili unsurlara sahip olduğumuzu gösterdiler. Birçok farklı deneyde, yeni doğan bebeklerin, başka bebeklerin ağlamasını duyunca ağlamaya başladıkları ve stres özellikleri gösterdikleri saptanmıştır. Bu reaksiyonların gerçekten ağlamaya karşı mı, gelen sese karşı mı olduğunun anlaşılması için yeni doğan bebeklere aynı şiddette başka sesler, sentetik ağlama veya kendi ağlamaları dinletilmiş, ancak bebekler bu seslere karşı diğer bebeklerin ağlamasına gösterdikleri reaksiyonu göstermemişlerdir.

Hamlin, Wynn, Bloom ve diğer bazı psikologlar, bir yaşın altındaki bebekler için; içinde yardımcı, engelleyici ve nötr kuklaların olduğu deneyler oluşturdular. Çocuklara kuklalar seyrettirildikten sonra çocuklar, yardımcı ve engelleyici kuklalar arasında tercihte bulunmak için teşvik edildiler ve çocukların belirgin şekilde yardımcıları engelleyicilere tercih ettikleri görüldü. Çocuklar yardımcı ile nötr kuklalar arasında yardımcıyı, engelleyici ile nötr kuklalar arasında ise nötr olanı seçtiler.

Diğer bazı deneylerde, iki yaşın altındaki çocuklara, top oynayan ve bazılarının “iyi” bazılarının “kötü” olduğu kuklalar seyrettirildi. Çocukların önüne bu kuklalar getirildiğinde; “iyi kuklaları” ödüllendirdikleri “kötü kuklaları” cezalandırdıkları (örneğin kafalarına vurdukları) gözlemlendi. Bebeklerin, bir öğrenme süreci olmaksızın yaptıkları bu tercihler, doğuştan ahlaki özelliklerimiz olduğunun deneysel destekleridir. Empati gibi çok kompleks bir kavramı, iyiyi kötüye tercih eden bir sezgiyi, ödüllendirme ve cezalandırmayı kapsayan bir adalet değerlendirmesini gerektiren bu tip yargıların; bir öğrenme süreci olmadan bu kadar küçük yaşta kullanılması, bunların doğuştan var olduğunun bir göstergesidir. Yakın dönemde -az bir kısmına burada değinilen- birçok bilimsel çalışma, ahlak ve diğer alanlarda “boş levha” zihin görüşüne tamamen veda edilmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Tesadüflerin eseri mi, Allah’ın planı mı?

Doğuştan ahlak ile ilgili özelliklere sahip olduğumuzu kabul eden bazı ateistler, bu özellikleri, kör-tesadüfi süreçlerle, özellikle de doğal seleksiyonla açıklamaya çalıştılar. Burada altı çizilmesi gerekli önemli husus şudur: Tektanrılı dinler açısından önemli olan, bu doğuştan özelliklerin; evrim veya doğal seleksiyonla oluşup oluşmadığı değil, kör-tesadüfi süreçlerle mi yoksa Allah’ın planıyla mı oluştuğudur. Zira İslam gibi tektanrılı dinlerde, Allah’ın yaratışlarını, en çok “aracı-sebepler” vasıtasıyla meydana getirdiğine inanılır: Allah, yağmuru yağdırırken bulutları, insanı yaratırken anne ve babasının bir araya gelmesiniaracı-sebepler olarak kullanır. O zaman -her ne kadar çok tartışılmış olsa da-Allah’ın, evrimi ve doğal seleksiyonu aracı-sebepler olarak kullanmış olmasında temel tektanrıcı inançlara aykırı bir yön bulunmadığı kanaatindeyim. Nitekim doğal seleksiyonlu evrim teorisinin babalarından Wallace’ın, Neo-Darwinizm’in babalarından Dobzhansky’nin ve insan genomu projesinin başındaki Collins’in de içinde yer aldığı birçok ünlü biyolog, felsefeci ve ilahiyatçı, tektanrılı dinlerle evrim teorisini çelişkili görmemişlerdir.

Doğuştan ahlaki özelliklerimizin Allah’ın bir planı ile oluştuğu görüşünün, bunlarınkör-tesadüfi süreçlerle oluştuğu görüşünden daha iyi bir açıklama olduğunu, iki hususa dikkat çekerek savunacağım: 1.Ahlaki farkındalık; 2. Rasyonel temel

Ahlaki farkındalık

Genel tektanrıcı inanç, insanların hayvan ve bitkilerden farklı bir şekilde ahlaki sorumluluğu olduğu yönündedir. Kendi türünden birine yardım etmek gibi, insan ve bazı diğer canlılarda gözlenen benzer bir “fedakar” davranışı örnek olarak ele alırsak, bunun “ahlaki farkındalık” ile yapılıp yapılmamış olması arasında önemli fark vardır. Hayatını feda edecek şekilde “fedakar” bir davranışı yapan arıların, bu davranışlarını, bilinçli bir şekilde iyi-kötü ve doğru-yanlışın “farkında” olarak ve ahlaki tercihte bulunarak değil de, genlerinde bulunan kodun “farkındalıksız” uygulayıcıları olarak gerçekleştirdikleri hususunda böcekbilimcilerin çoğunluğu hemfikirdir. İnsanların doğuştan ahlaki özellikleri ise, sadece otomat gibi bir hedefe yönelmelerinin ötesinde, diğer canlılardan farklı bir şekilde “iyi-kötü, doğru-yanlış, adaletli-adaletsiz” gibi temel kavramların “farkındalığıyla” ahlaki seçim yapacak bir kapasiteyi de kapsamaktadır.

Kör-tesadüfi süreçler sonucunda, “ahlaki farkındalık” gibi çok kompleks ve insana has bir özelliğin ortaya çıktığı iddiası mantıklı gözükmemektedir. Fakat kör-tesadüfleri dışlayan ve ahlaka, Allah’ın yaratma planı içerisinde özel anlamlar yükleyen tektanrıcı dinler açısından, diğer canlılardan farklı olarak insana has ve kompleks böylesi bir özelliğin verildiğini düşünmek için -R. Swinburne’ün de dikkat çektiği gibi- iyi nedenler vardır. Sonuçta insanların, doğuştan sahip olduğu “ahlaki farkındalık”  özelliğinin olması, Allah’ın insanı yarattığı doğruysa olası bir beklentiyken, ateist yaklaşım doğruysa umulmayacak bir özelliktir. “Neden insana has ve kompleks bir özellik olan ‘ahlaki farkındalık’ oluştu?” sorusu, Allah’ı merkeze alan bir varlık anlayışı (ontoloji) içerisinde ateist anlayıştan daha iyi cevap bulmaktadır.

Ahlakın rasyonel temeli ve Allah

Burada yanlış bir anlama olmaması için şu hususun altını çizmeliyim: Birçok ateist, tektanrılı dinlerin inananlarından elbette çok daha ahlaklı olabilir. Ateist böyle olmakla, başta bahsedilen doğuştan özelliklerle uyumlu davranmaktadır. Fakat burada tartışılan sorun “ahlaklı olup olmama” değil, bu halin “rasyonel temelinin” olup olmamasıdır.

Ateistler, söz konusu doğuştan özellikleri kör-tesadüfi süreçlerin neticesi olarak değerlendirdikleri için, ateist biyologlar Ruse ve Wilson gibi, ahlakı bir “yanılsama” olarak görmek durumundadırlar. (Nietzsche ve Sartre gibi ünlü ateist filozoflar da Allah’ın yokluğunda ahlaki değerlerin doğruluk değeri kalmayacağına dikkat çekmişlerdir.) Ahlakın en önemli özelliklerinden biri “bağlayıcılığı”dır. Ancak “öldürmeyeceksin” veya “çalmayacaksın” gibi ilkelerin bağlayıcı özelliğine “rasyonel temel” bulunabilirse, ahlakın rasyonel temeli olduğu söylenebilir. Doğuştan ahlaki özelliklerimiz, ahlaki eylemin gerçekleşmesine bir destek olmasının yanında, kompleks ahlaki kavramları bilmemizi ve ahlaki farkındalığa sahip olmamızı sağlamaktadır; fakat bu özellikler, kör-tesadüfi süreçlerin bir ürünü olarak kabul edilirse, ahlaki emirlerin bağlayıcılığı için “rasyonel temel” sunamaz. İnsanların çıkarları, arzuları ve tutkuları -kimi zaman- ahlaki gerekliliği yerine getirmemeye sebep olabilir.

Örneğin yere düşen, içi para dolu bir cüzdanın, hiç kimsenin görmeyeceğinin garanti olduğu ve bu parayla hayatın sonuna kadar rahat yaşanabileceği bir durumda, “çalmayacaksın” ahlaki ilkesi gereğince alınmaması için, -Allah’ın varlığı yok kabul edildiğinde- herhangi bir “rasyonel temel” bulunamaz. Bahsedilen doğuştan özellikler veya çeşitli kültürlerin verdiği eğitimin şekillendirmesi elbette parayı iade etmeyi sağlayabilir ama bunun “rasyonel temeli” ateist dünya görüşüyle gösterilemez. Zira natüralist-ateist anlayışa göre doğa dışında varlık yoktur; fiziksel olarak doğa ise itme-çekme, dalga-parçacık, madde-enerji gibi unsurlardan oluşmuştur ve doğanın bu özelliklerinin hiçbirisinde, ahlakın zaruri şartı olan bağlayıcılığının temellendirilebileceği bir zemin bulunamaz. Fakat insanın üstünde bir otorite olan Allah’ın emirleri, her koşulda, ahlakın bağlayıcılığı için gerekli “rasyonel temeli” sağlamaktadır. İnsanı kör-tesadüflerin sonucu kabul eden bir anlayış, insanın diğer canlılardan farklı olarak ahlaki özellikleri olması gerektiği görüşüne “rasyonel temel” bulamaz. Bu anlayışı kabul edenler, ellerini yıkarken bakterileri öldürmeleriyle, suçsuz bir insanı öldürmeleri arasındaki fark gibi, çok temel bir ahlaki görüşü bile temellendiremezler. Her şeyin tesadüflerle birbirinden evrimleştiği bir anlayış açısından, insan hayatını bakterilerden daha anlamlı kılacak “rasyonel temel” nedir?

Burada ateistlerin cevap vermesi gereken çetin soru şudur: Neden doğa, ancak Allah varsa “rasyonel temeli” olacak doğuştan ahlaki özellikler oluşturmuştur? Doğal süreçleri Allah’ın aracı-sebepleri olarak gören tektanrıcı dinler açısından, bu doğal süreçlerin, gözümüzü Allah’a çevirtmesi beklenecek bir durumdur. Fakat ateist doğa anlayışı açısından, sadece bu dünyadaki yaşam ve genleri aktarma mücadelesiyle ilgili olarak oluştuğu düşünülen doğuştan ahlaki özelliklerimizin, ahlaklı yaşama ilkesini “rasyonel” kılacak bir yönü yoktur.

Sonuçta modern bilimin verileri, doğuştan ahlaki özelliklerimizin var olduğunu göstererek “boş levhacı” yaklaşımları geçersiz kılmıştır. İnsanların doğuştan sahip oldukları, insan türüne has ve çok kompleks bir özellik olan “ahlaki farkındalık” ve bu doğuştan özelliklerin ancak Allah varsa “rasyonel temel” bulacak olması; bahsedilen doğuştan özelliklerin Allah tarafından insanlara yerleştirildiği görüşünün ateist yaklaşımdan daha iyi bir açıklama olduğunu göstermektedir.

Kaynak: Caner Taslaman

Tasarıma 40 Örnek

   


     Tasarım delili eğer kısaca anlatılması gerekirse; evrendeki tüm ihtişamın, hassas ayarlamaların ve kaos yerine bir düzen olmasının olasılıksal imkansızlığının Allah'ın Kur'anda belirtilen sıfatlarına ulaşmada bir araç olmasıdır.

     Bunlardan yalnızca bir tanesini Evrenin Genişleme Hızının Düşündürdükleri yazısında yine Caner Taslaman'dan esinlenerek yazmıştım. Ülkemizde Taslaman'ın çalışmalarıyla Tasarım Delili, Batı ülkelerinde ise Akıllı Tasarım şeklinde isimlendirilen (aradaki ufak farkı Caner Taslaman ''evrim teorisine bakış'' olarak açıklıyor ve bu yüzden akıllı tasarım yerine, tasarım delili diyor.) bu konu aslında geçmişte de hudus delili olarak isimlendirilmişti.

     Hudus delilinde de tam olarak evrenin olmasada Dünya'nın düzeninden Allah'a ulaşılır. Fakat artık günümüzün insanının ufkunun bilim sayesinde genişlemesiyle ''İşleyen bir saat varsa, onu tasarlayan bir tasarımcıda vardır.'' cümlesi insanlara yeterli gelmiyor. İşte burada yine bilimin yardımı devreye giriyor. Tasarım delili konuyu evrene yayıyor, bilimden yardım alıyor, daha matematiksel ve olasılıksal ispatlar sunuyor. Tasarım delilini incelemek isteyenler burdan da inceleyebilirler.

     Bu yazıda ise yine Caner Taslaman'ın Big Bang ve Tanrı kitabında örnek verdiği 40 delili yazacağım. Her biri olasılıksal olarak imkansıza yakın veya oluşması ihtimalinde kesinlik olmayan deliller. Her birinin ayrı ayrı olasılıkları zaten düşükken birde aynı evren içerisinde her birinin var olması bu olasılıkların çarpılmasını gerektirir ki; yeni olasılığı imkansız kelimesi dahi karşılamaz. İşte o 40 örnek;

     1-) Evrenin Genişleme Hızının Düşündürdükleri başlıklı yazıda belirtilen olasılıksal durum.

     2-) Big Bang'in patlama anında eğer daha fazla madde olsaydı evren hemen kapanacaktı. Eğer patlama anında madde daha az olsaydı patlama galaksileri oluşturmadan maddeyi dağıtırdı. Görülüyor ki Big Bang hem şiddeti, hem madde oranı, hem de bunların birbirine göre düzenlemesiyle bilinçli bir tasarım ürünüdür.

     3-) Big Bang'in başlangıcının çok yüksek sıcaklıkta olması sayesinde atom-altı dünyadaki oluşumlar gerçekleşmiştir. Böylece de canlılara kadar gelen süreç mümkün olmuştur.

     4-) Evrenin başlangıcındaki homojen yapıda galaksilerin oluşumunun bir şartıdır. Başlangıç homojenliğindeki ufak bir azalma galaksilerin oluşmasına izin vermeyecek ve tüm maddenin karadeliklere dönüşmesine neden olacaktı. O zaman da biz var olamayacaktık.

     5-) Evrende entropi sürekli artmaktadır. Bu ise evrendeki başlangıç anında çok düşük entropili bir başlangıcın olması gerektiği anlamını taşır. Bu olasılığın tesadüfen gerçekleşmesi imkansızdır. Roger Penrose düşük entropili bu başlangıçtaki kritik ayarı 10üzeri10üzeri123'te 1 olarak hesaplamıştır. (Klavyede üslü sayı nasıl yazılıyor lan ?)

     6-) Big Bang'den sonra açığa çıkan protonlar ve anti protonlar birbirini yok eder. Canlılığın oluşabilmesi için proton sayısının, anti-protonlardan çok olması gerekiyordu ve öyle olmuştur.

     7-) Aynı şekilde nötronlar ve anti-nötronlar birbirini yok eder. Canlılığın oluşması için nötron sayısı, anti nötronlardan çok olmalıydı ve öyle olmuştur.

     8-) Elektronlar ve pozitronlarda birbirini yok eder. Canlılığın oluşabilmesi için elektron sayısı, pozitronlardan çok olmalıydı ve öyle olmuştur.

     9-) Kuarklar ve karşı kuarklarda birbirini yok eder. Oysa yaşamın varlığı kuarkların fazla olmasına bağlıdır ve öyle olmuştur.

     10-) Evrende canlılığın oluşabilmesi için proton, nötron ve elektronların kendi anti maddelerinden fazla olması gerektiği gibi birbirlerine göre yaşamı oluşturacak oranda var olması da gereklidir ve öyle olmuştur.

     11-) Evrende canlılığın oluşabilmesi için proton, nötron ve elektronların kütleleride şu an olduğu şekliyle olmalıydı ve öyle de oldu.

     12-) Protonlar ve elektronlar çok farklı kütlelerine karşın elektrik yükleriyle birbirlerini dengelerler. Eğer bu denge sağlanmasaydı canlılık için gerekli atomlar oluşamayacaktı. Elektronun elektrik yükü biraz farklı olsaydı yıldızlar oluşamazdı.

     13-) Eğer evrendeki nötrino miktarı daha az olsaydı galaksiler oluşamayacaktı. Eğer nötrino miktarı daha fazla olsaydı galaksiler çok yoğun olacaktı. Her iki durumda da canlılığın oluşması engellenirdi.

     14-) Güçlü nükleer kuvvet çekirdekteki proton ve nötronları bir arada tutar. Bu kuvvet biraz daha zayıf olsaydı, hidrojen dışında hiçbir atom, dolayısıyla canlılık oluşmazdı.

     15-) Zayıf nükleer kuvvet biraz daha güçlü olsaydı, Big Bang sürecinde çok fazla hidrojen helyuma dönüşürdü. Eğer bu kuvvet biraz daha zayıf olsaydı, yıldızlardaki ağır elementlerin oluşumu olumsuz etkilenecekti ve canlılık oluşamayacaktı.

     16-) Elektromanyetik kuvvet daha şiddetli olsaydı kimyasal bağların oluşumunda sorun çıkardı. Eğer daha zayıf olsaydı yine kimyasal bağların oluşumu sorunlu olurdu. ve canlılık için mutlak gerekli olan karbon ve oksijen atomları yetersiz kalırdı.

     17-) Çekim gücü daha kuvvetli olsaydı, tüm yıldızlar bu kuvvete direnemeden karadeliklere dönüşürdü. Eğer daha zayıf olsaydı, ağır elementleri oluşturacak yıldızlar oluşmayacaktı. Her iki durumda da canlılık asla oluşamazdı.

     18-) Zayıf nükleer kuvvet, güçlü nükleer kuvvet, elektromanyetik kuvvet ve yerçekimi kuvveti belli kritik değerler gözetilerek yaratılmaları gerektiği gibi, birbirlerine uygun oranlarda da yaratılmaları gerekir. Bu canlılığın galaksilerin, gezegenlerin varolabilmesi için çok hassas bir dengedir.

     19-) Canlılığın oluşabilmesi için yıldızlar arası mesafe belli bir büyüklükte olmalıdır. Eğer yıldızlar birbirine daha yakın olsaydı çekim gücünün fazlalığı gezegenlerin yörüngelerini bozacaktı. Eğer daha uzak olsaydı süpernovalar tarafından evrene saçılan ağır atomlar çok geniş bir alana yayılacaktı ve yaşam için gerekli atomlar yeterli düzeyde olamayacaktı.

     20-) Hayat için gerekli atomlardan en önemli ikisi karbon ve oksijendir. Bu atomlardan karbonun oksijen atomunun enerji seviyesine olan oranı daha yüksek olsaydı canlılık için gerekli oksijen yetersiz olurdu. Eğer mevcut oran daha düşük olsaydı canlılık için gerekli karbon yetersiz olurdu.

     21-) Hayat için gerekli olan karbon ve oksijen atomları birbirinin enerji seviyelerine bağlı oldukları gibi, helyum atomunun enerji seviyesine de bağlıdırlar. Helyumun enerji seviyesi yüksek olsaydı karbon ve oksijen yetersiz olurdu. Eğer düşük olsaydı yine karbon ve oksijen miktarı yetersiz olacaktı.

     22-) Süpernova patlamalarının uzaklığı, yakınlığı ve sıklık dereceside canlılık için çok önemlidir. Örneğin bu patlamalar çok yakın olsaydı oluşacak radyasyon canlılığı yok edebilirdi. Eğer mesafe çok uzak olsaydı bu seferde canlılık için gerekli ağır atomlar oluşmayacaktı.

     23-) Dünya'mızda canlılığın oluşabilmesi için galaksimizde belli oranda madde olmalıdır. Eğer madde oranı fazla olsaydı Güneş'in yörüngesi değişirdi. Eğer daha az madde olsaydı, Güneş gibi yeterli zaman yaşayacak bir gezegenin varolması imkansız olacaktı. Ayrıca galaksiler arası uzaklık da canlılık için hassas bir ayara sahiptir.

     24-) Jüpiter gezegenenin büyüklüğü ve mesafeside Dünya'mızda ki canlılığı mümkün kılan koşullardan biridir. Eğer Jüpiter şu andaki yerinde ve büyüklüğünde olmasaydı, Dünya'mız meteor yağmurlarına karşı bu kadar güvenli olmazdı. Ayrıca mevcut yörüngemizde değişirdi. Bu iki durumda canlılık için ayarlanmış çok özel koşulları bozardı.

     25-) Dünya'mız Güneş'e daha uzak olsaydı, yaşama olanak tanımayan bir soğuk ve buzullarla karşı karşıya kalırdık. Eğer Güneş'e daha yakın olsaydık yeryüzündeki su buharlaşır ve yaşam mümkün olmazdı.

     26-) Dünya'mızın çekimi daha fazla olsaydı, amonyak ve metan oranının artması gibi durumlar yeryüzünün canlılığa elverişli bir alan olmasını engellerdi. Eğer Dünya'mızın çekimi daha az olsaydı atmosfer çok su kaybeder ve canlılık olmazdı.

     27-) Dünya'mızın çevresindeki manyetik alanda çok özel olarak ayarlanmıştır. Eğer bu manyetik alan daha güçlü olsaydı, Güneşten gelen canlılık için yararlı ışınlarıda engelleyebilirdi. Eğer daha zayıf olsaydı, Güneş'ten gelen zararlı ışınlarca yaşam imkansızlaşırdı.

     28-) Yeryüzüne yansıtılan ışık ile yeryüzüne çarpan ışık da belli bir oranda olmalıdır. Eğer bu oran daha büyük olsaydı yeryüzü buzullarla kaplanırdı. Eğer bu oran daha küçük olsaydı sera etkisiyle aşırı ısınan yeryüzü yaşama elverişli olmazdı.

     29-) Yaşam için yerkabuğunun kalınlığı da önemlidir. Yer kabuğu daha kalın olsaydı, atmosferden yerkabuğuna oksijen transferiyle oksijen dengesi bozulurdu. Yer kabuğu daha ince olsaydı yer kabuğunun her yerinden sürekli volkanlar fışkırırdı. Bu ise hem iklimi değiştirir hem de canlılığı yok ederdi.

     30-) Atmosferde ki oksijen miktarıda yaşam için kritik bir değerde yaratılmıştır. Bu değer eğer yüksek olsaydı, yeryüzünde sürekli yangınlar çıkardı. Eğer alçak olsaydı o zaman da solunum yapmamız imkansız olurdu.

     31-) Atmosferdeki karbondioksit oranıda çok hassas bir ayara sahiptir. Karbondioksit fazla olsaydı sera etkisi oluşacaktı, eğer daha az olsaydı fotosentez mümkün olmayacaktı.

     32-) Dünya'da ki ozon miktarı da aynı dengeye sahiptir. Eğer bu değer fazla olsaydı yüzey sıcaklığı çok düşerdi. Eğer daha düşük olsaydı ultraviyole yaşamı yok edecek şekilde artardı.

     33-) Yaşam için atmosfer basıncının da belli belli bir değerde olması gerekmektedir. Eğer atmosfer basıncı daha düşük olsaydı, buharlaşan su miktarı artacak ve bu da sera etkisi oluşturacaktı.

     34-) Atmosferdeki havanın solunabilmesi için havanın belli bir basınçta, akışkanlıkta ve yoğunlukta olması lazımdır. Atmosferin yoğunluğunda ve akışkanlığındaki ufak bir değişiklik nefes almamızın imkansız olmasına neden olabilir.

     35-) Canlılık için olmazsa olmaz karbon atomunun, yıldızların içindeki oluşumu çok kritik oranlarda meydana gelmektedir. Bunun için iki helyum atomu birleşip 0,000000000000001 saniye gibi kısa bir süre berilyum atomuna dönüşürler ve üçüncü bir helyumun eklenmesiyle karbon atomu oluşur. Bahsedilen atomların enerji seviyelerindeki ufak bir değişiklik canlılığı imkansızlaştırır.

     36-) Tüm canlılar karbonun diğer elementler ile bileşikler yapmasıyla oluşmuştur. Karbon bu bileşikleri ancak dar bir sıcaklıkta gerçekleştirebilir. Bu sıcaklık aralığı ise Dünya'nın sıcaklığı ile tam uyumludur. Oysa evrende yıldızların içindeki milyonlarca derece sıcaklıktan mutlak sıfır olan -273 dereceye kadar geniş bir aralık mevcuttur.

     37-) Kovalent bağlar gibi sıcak bağlarda ancak belli sıcaklık aralığında gerçekleşebilir. Bu sıcaklık aralığı da Dünya'da var olan sıcaklık ile tam uyumludur. Zayıf bağlar gerçekleşemese hiçbir canlı var olamazdı.

     38-) Yaşam için bütün şartları yerine getiren Dünya'mızın yaratılma zamanıda yaşam için tam uygun olarak seçilmiştir. Dünya eğer daha erken yaratılsa ağır atomlar yetersiz kalırdı. Eğer daha geç yaratılsa Güneş sistemimizi oluşturacak yoğunlukta hammedde kalmamış olacaktı.

     39-) Canlılık için hassas gerekliliklerden biride suyun belirli yüzey gerilimine sahip olmasıdır. Bitkilerin suyu topraktan emmeleri ve en üst noktalarına kadar iletebilmeleri bu gerilimin tasarlanmış olması sayesindedir. Bu gerilim daha farklı olsaydı canlılıktan söz edemezdik.

     40-) Suyun reaksiyon kabiliyeti de çok önemlidir. Suyun akışkanlık değeri, suyun katı halinin sıvı halinden daha hafif olması da yeryüzündeki canlılığa büyük katkı sağlar. (Taslaman, Caner, Big Bang ve Tanrı s. 178-184)

     Bu olasılıkların her biri gerçekleşmesi kesin olmayan olasılıklara sahip, bazıları matematiksel açıdan imkansız kabul edilen sınırın altında. Her birinin bizim evrenimiz içerisinde var olması ihtimali ise dediğimiz gibi tüm olasılıkların hesaplanıp çarpılması ile bulunur. Bütün bu durumları göz ardı edip hala tesadüf kelimesini kullanabilenler olsa da bu insanlara ancak Türkiye gibi ''HER AÇIDAN'' yobaz insanların olduğu yerlerde rastlanır.  Ateist bilim adamları dahi artık kendilerine, mantıklarına bunca durumu açıklamada tesadüf kelimesini yediremiyorlar. Sonsuz Evrenler gibi hem deney ve gözlemlerce hem de matematiksel hesaplarla hiçbir temeli olmayan argümanlar kullanıyorlar. Bununla beraber yine Batı ülkelerinde üniversitelerde ''Why there is anything ?'' toplantıları yapılırken biz hala, ''Evren tesadüfen oluşmuştur'' demeyi bilimsel bakış sanıyoruz. 

Müslüman Bilim Adamlarının Avrupa'ya Etkisi